Kıs vakti icmeden duruluyordu da baharda icmeden insan yasadigini anlar mı yav.
Soyle, alacaksın karsina bir kac dallari yesillenmis agac, mumkunse biraz da cim, ruzgar hafif esecek, gunes yukarida olacak. Acacaksin bir bira, yanina da bi shot votka, ne sarhos olacak kadar hizli ne de birayi isitacak kadar yavas, olmasi gerektigi hizda iceceksin.
Bi de fonda agir bi abinin soyledigi guzel ama depresif olmayan bi sarki (tom waits poison olabilir) varsa, iste arkadasim, cennet boyle bisey, kiymetini bil.

Bi kac saat once ogle sıcagında bira icsem keske diyordum, simdi yagmura karsı viski icebilme ihtimalimi dusunuyorum.
Karar ver ankara gunesli misin yoksa yagmurlu mu, bira mi icicez yoksa viski mi?
Gerci buyuk ihtimalle bisey icemiycem ama, yine de umut fakirin ekmegidir.

Parayı sevmiyorum. Iyi bi tuketici de degilim, kıyafetlerimi outletten alırım, aldıgımı en az 5 - 6 sene kullanırım. Parayı yasamak icin bir arac olarak gorurum simdiye kadar amac olmasına hic izin vermemistim.
Ama artik aile reisiyiz, cocugu iyi bi okulda okutmak lazim zira benim ona bırakacak bi mirasım yok, benim gibi calıssın kazansın. Ama iyi okul hic de ucuz degil.
Sonra cocugun masraflari var, doktoru, ilaci, kıyafeti, kursu, tatili, var oglu var.
Hanım var, onun da kıyafeti, gezmesi tozması, harclıgı cartı curtu var.
Ana baba var, onlara da butceden ufak bi pay var.
Amca emaneti var sagolsun abartmaz, lazım oldukca 50 -100 harclıkla yetinir.
Benim neyim var, ayda,100 - 150 lira ickim var. yok baska biseyim, onu da icmeye firsatim olmuyor.
Bunca sene oku, calis kicini yirt, iyi de para kazan ama hala aysonu hesabi yap.
Simdi de bunlar yuzunden uykusuzluk basladi. Uc gundur uyuyamiyorum, o kadar seyin ustesinden gelip hala kurus hesabi yapmak koyuyor. Her ay maasimin yuzde 5i kadar bi parayi bile zar zor kendime ayirabilmek, yaptigim herseyim bosuna oldugunu hissettiriyor.

Çare berduşluk

hayatta herseyin rutinlesmesi ne kadar boktan bisey. Is, gidecegim yerler, sevismek bile rutin, bir kadin kocasıyla yıllardır aynı sekilde sevisir mi? Benimki sevisiyor.
Allahtan spotfy sayesinde muzik zevkim rutinlikten kurtuldu.
Icki icmek istiyorum ama sehir dısı gorevdeyim yine. Patliycam sıkıntıdan.

tekrar marhaba hic bi sebep yokken gelen ic sıkıntısı. soyle saglam bi icsem bi seyim kalmayacak da iste imkanlar, imkanlarımız.
iki hafta sonra tekrar sehir dısı goreve gidicem, gitmeden once guzel bi icmek istiyorum, ne pahasına olursa olsun.
bi de bi arkadasim gencken ettigim bi lafi hatirlatti, gerci laf benim degil tabi ama o donem cok kullanirdim; alkol butun kotuluklerin anasını avradını.

Doktorayı bırakmak hayatımın en dogru kararlarından biriydi sanırım. su an pisman degilim ve pisman olacagımı da dusunmuyorum.